അവൾ  കിടക്കയിൽ തപ്പി നോക്കി. സെലീനയെവിടെ?

 

 കനത്ത നിശ്ശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു കൊണ്ട് അകലെ നിന്നു കടലിൻ്റെ ഇരമ്പൽ മാത്രം കേൾക്കാം. 

വാതിൽ ചാരിയിരിക്കുന്നു. താൻ കണ്ടതു മിഥ്യയോ സത്യമോ? സാറ നടുങ്ങി.

 

പെട്ടെന്ന് വാതിൽ തുറന്ന് സെലീന അകത്തു വന്നു. വാതിൽ മെല്ലെ അടച്ച് കൊളുത്തിടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഇരുട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന ചേച്ചിയെക്കണ്ട് അവൾ ഞെട്ടി.

 

" ഞാൻ കക്കൂസ്സിൽ പോയതാണ്.  വിളിക്കാൻ 

വിട്ടു പോയി " സെലീന കിതച്ചു.

 

സാറ രാവിലെ ഉണർന്നു, പല്ലുതേച്ചു കൊണ്ട്  മുറ്റത്തിറങ്ങി ആദ്യം നോക്കിയത് തേൻവരിക്കപ്ലാവിൻ്റെ തുഞ്ചത്തേയ്ക്കാണ്.  ഒറ്റച്ചക്ക പോലും പ്ലാവിൽ മുളച്ചിട്ടില്ല.

 

 "എന്തോന്നാ ഓഫീസിലിരുന്ന് തന്നെത്താനെ പിറുപിറുക്കുന്നത്?  പീയൂൺ രമ ചിരിച്ചു.

"ഓ, വെറുതേ ഒരോ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തതാണ്. സാറ വീണ്ടും കത്തുകൾ ടൈപ്പു ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

 

ദിനങ്ങൾ അവളുടെ ഓടി വള്ളം പോലെ, കാലത്തിൻ കായലിലൂടെ തുഴഞ്ഞു പൊയി.

രാത്രിയിൽ സാറ പിന്നെയും കിനാവുകൾ കണ്ടു ഞെട്ടി ഉണർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. 

 

പതിവുപോലെ ഓഫീസ് വിട്ടു  ലിഫ്ററിൽ കയറിയിറങ്ങി  സ്കൂട്ടറിനടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ  കുര്യാച്ചൻ അടുത്തേക്കോടി വന്നു  ഒരു വളിച്ച ചിരിയോടെ   പരുങ്ങി നിന്നു.

 

ആദ്യമായിട്ടാണ് കുര്യാച്ചൻ തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നതും നിന്നു പരുങ്ങുന്നതും. 

"എന്താ കുര്യാച്ചാ? 

"ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ സാറാകുട്ടി പിണങ്ങുമോ?" അയാൾ വിനയാന്വിതനായി കയ്യിലെ ഞൊട്ടകൾ പൊട്ടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

"എന്തിനാണു കുര്യാച്ചാ എന്നോട് ഈ മുഖവുര? നമ്മൾ എത്ര വർഷമായി കാണുന്നു."

"അതു ശരിയാ. ന്നാലും ഞാൻ അനുവാദം ചോദിക്കേണ്ടെ?' ". അയാളുടെ പരിഭ്രമം കണ്ട് അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി.

 

"ഞാൻ..... ഞാൻ ഈ വരുന്ന ഞായറാഴ്ച പെണ്ണുകാണാൻ  വീട്ടിൽ വരട്ടെ?" 

കുര്യാച്ചൻ ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു  തല കുമ്പിട്ടു നിന്നു കിതച്ചു. 

 

സാറ വിശ്വാസം വരാതെ അയാളെ  തുറിച്ചുനോക്കി. അമ്മയുടെ സ്വപ്നം തനിക്കും ഫലിക്കുന്നു. അവൾ മനസ്സിൽ കാൽ വിരൽ കൊണ്ടെഴുതി നാണിച്ചു നിന്നു. അയാൾ  തലതാഴ്ത്തി കൊമ്പൻ മീശ പിരിച്ചു. 

 

മനസ്സിൽ പൊട്ടി വിടർന്ന അമിതാഹ്ളാദത്തിൻ്റെ അമിട്ടുകൾ സംയമനത്തിൻ്റെ വെള്ളമൊഴിച്ചു കെടുത്തിയ ശേഷം നാണം കൂമ്പി നിന്ന നയനങ്ങൾ നിലത്തേയ്ക്കൂന്നി സാറാ  മന്ത്രിച്ചു. അതിൽ അതു വരെ ഒതുക്കി നിർത്തിയ വികാര സാഗരം ചിതറി വീണു.

"അതിനെന്താ, ഇച്ചായാ എനിക്ക്, ..... അല്ലാ സോറി, ഞങ്ങൾക്കു ആയിരം വട്ടം പൂർണ്ണ സമ്മതമാണ്‌ "

 

"ഓ ഇതു കേൾക്കാനായിരുന്നു ഞാൻ കൊതിച്ചത്‌ " കുര്യാച്ചൻ പറഞ്ഞിട്ട് വേഗം മുന്നോട്ടു നടന്നു മറഞ്ഞു.

 

സാറയുടെ മനസ്സിൻ്റെ കായലോരത്ത് ആഹ്ളാദത്തിൻ്റെ ആയിരമായിരം ആമ്പൽപ്പൂക്കൾ കാറ്റിൽ നൃത്തമാടിയുലഞ്ഞു.  

 

അവൾ സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ടു ചെയ്ത് ഓടിച്ചു പോയി. റാഹേലമ്മയുടെ ബംഗ്ലാവിലെത്തി സ്കൂട്ടർ പൂട്ടിവെച്ചു കടവിലേക്കു ചെന്നു ഓടി വള്ളത്തിൻ്റെ ചങ്ങലയഴിച്ചപ്പോൾ കായൽ കാറ്റിൽ വള്ളം തുള്ളിച്ചാടാൻ തുടങ്ങി ഒപ്പം അവളുടെ മനസ്സും. 

 

വളളപ്പടിയിലിരുന്ന് അവൾ തുഴയുമ്പോൾ വള്ളത്തോടു കിന്നാരം ചൊല്ലി. 

"നീയറിഞ്ഞോ എനിക്കും മംഗല്യമായി. ഇനി മുതൽ എൻ്റെ കുര്യാച്ചനും നമ്മുടെ യാത്രയിലുണ്ടാകും". ഓടി വള്ളം മൂളി കേൾക്കുന്നതായി അവൾക്കു തോന്നി.  പിന്നെ അവൾ കാറ്റിനോടു മന്ത്രിച്ചു.

 

 "നിങ്ങളെ കല്യാണത്തിനു ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു. മറക്കാതെ കുടുംബസമേതം വന്നേക്കണം കേട്ടോ.  തിരകളെയും അവൾ ക്ഷണിച്ചു. നിങ്ങളെല്ലാം വന്നേക്കണം. 

 

"ഞങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്നില്ലേ?"   

നീർപ്പോളകൾ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടാരാഞ്ഞു. 

"ഓ ഞാൻ വിട്ടു പോയി. സോറി. എല്ലാവരേയും ഹാർദ്ദമായി ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു" അവൾ കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു. 

വെള്ളി കൊലുസിട്ട കായൽത്തിരകൾ വള്ളത്തിനു ചുറ്റും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. "എന്താ സാറാ ഞങ്ങളെ മറന്നോ ?"

ഓ സോറി, നിങ്ങളെൻ്റെ ജീവനല്ലേ? നിങ്ങൾ പള്ളിക്കടവിൽ വന്ന് എന്നെയും കുര്യാച്ചനെയും അനുഗ്രഹിക്കണം". "ഉറപ്പായും'' അവർ പിന്നെയും ചിരിച്ചു.

 

"ഹലോ സാറാക്കുട്ടി,   കുറെ നേരമായി ആരോടാണ് നടുക്കായലിൽ വള്ളം നിർത്തി കൈകൂപ്പി സംസാരിക്കുന്നത്? എന്തു പറ്റി?"

 

അവൾ ദിവാസ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടിയുണർന്നു. മീൻകാരൻ വേലായുധൻ തൻ്റെ വള്ളത്തെ തുഴ കൊണ്ട് ചേർത്ത് മീൻ വള്ളം നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. 

"എൻ്റെ കല്യാണം ഏറെക്കുറെ നിശ്ചയിച്ചു "

 

" ങാഹാ, കൊള്ളാമല്ലോ. ആരാ ചെക്കൻ? എന്നാ ?"

ചാള പ്ലാസ്റ്റിക്ക് കൂടിലേക്ക് തൂക്കി ഇട്ടു കൊണ്ട് അയാൾ സാറയെ നോക്കി ചോദ്യശരങ്ങൾ തൊടുത്തുവിട്ടു.

 

"അതൊക്കെ ഞാൻ പിന്നെപ്പറയാം. വന്നേക്കണേ"

 

 "തീർച്ചയായും ". 

മീൻ വള്ളം അകന്നുപോയി.

 

അവൾ വള്ളം അരയാൽച്ചോട്ടിൽ തളച്ചിട്ടു കൊണ്ടു് തിണ്ണയിലേക്കു കയറി.  കാലിൽ പറ്റിയ മണ്ണ് കുടഞ്ഞു കളഞ്ഞു.

 

 കാപ്പി കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവൾ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിറയെ മുത്തം കൊടുത്തിട്ടു കുര്യാച്ചൻ പറഞ്ഞ കാര്യം അമ്മയെ അറിയിച്ചു.

 

പക്ഷെ അമ്മയുടെ മുഖം മ്ലാനമായിരുന്നു. ആ നയനങ്ങൾ നനഞ്ഞിരുന്നു. മുഖത്തെ ചുളിവുകളിൽ ദുഃഖം തളം കെട്ടിനിന്നു.

 

"മോളേ, കുര്യാച്ചൻ പറഞ്ഞത് സെലീനയുടെ കാര്യമാ,  അയാൾ ഇവിടെ വന്നിരുന്നു". 

 

പിന്നെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ആ അമ്മ മന്ത്രിച്ചു.

 

 "സെലീനമോൾക്ക് കുളി മാറിയിട്ടു രണ്ടു മാസമായി. നമുക്ക് ഇത് എത്രയും വേഗം നടത്തണം പേരുദോഷം കേൾപ്പിക്കാതെ "

 പെട്ടെന്ന് കറണ്ടു പോയി.

മുറിയിലേക്ക് ഇരുട്ടു വ്യാപിച്ചു. സാറാ ജനാല തുറന്നിട്ടു കൊണ്ട് 

 അമ്മയെ തുറിച്ചു നോക്കി.  

ആ വൃദ്ധ കരച്ചിലിൻ്റെ വക്കത്തെത്തി. കച്ചമുറിയുടെ കോന്തല കൊണ്ട് കണ്ണു തുടച്ചിട്ട് നിർവ്വികാരയായി അവർ തുടർന്നു.

 

"അതേ മോളെ, അവൾ രണ്ടു മാസം ഗർഭിണിയാണ്. എനിക്കു സംശയം തോന്നി ചോദിച്ചപ്പഴാ ആ കൂത്തിച്ചി പറഞ്ഞത്. നിന്നോടു പറഞ്ഞില്ലന്നേയുള്ളു. ഞാൻ മാത്രം വേദന സഹിച്ചാ മതീന്നു കരുതി "

 

പിന്നെ അല്പനേരം ചിന്താധീനയായിരുന്നിട്ട് ആ വൃദ്ധ നിരാശയുടെ ഇരുട്ടിനെ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ വാളാൽ മുറിച്ചു കൊണ്ട് തുടർന്നു.

 

"കുര്യാച്ചൻ നല്ലവനാണ്.  രണ്ടാം കല്യാണമാണെങ്കിലും അയാക്ക് എന്താ ഒരു കൊറവ്?    നമ്മുടെ സെലീനയെ പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കോളും.  വല്ലാർപാടത്തമ്മയുടെ അനുഗ്രഹമാണെന്നു കരുതിയാ മതി". 

 

സാറ മൗനത്തിൻ്റെ വൽമീകത്തിൽ മരവിച്ചിരുന്നു.  അമ്മ വെച്ചു വേച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

​