തുള്ളിക്കൊരു കുടം വീതം കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയിലും കാറ്റത്തും ആ മനുഷ്യൻ്റെ കുട എനിക്കു വളരെ ഉപകാരപ്പെട്ടുവെന്നതു മറച്ചുവെക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ അതുവരുത്തി വയ്ക്കാൻ പോകുന്ന ഭവിഷ്യത്ത് എന്തായിരിക്കുമോ എന്നോർത്തു ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു. ഭാഗ്യത്തിന് അയാൾ അടുത്തുള്ള കടയിൽ ഓടിക്കയറി കണ്ണിൽ നിന്നും മറഞ്ഞു. ഞാൻ ഓഫീസിലേക്കും.

 മഴത്തുള്ളികൾ എന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 
മഴയിൽ നനഞ്ഞൊട്ടിയ വസ്ത്രങ്ങളുമായി
ഒരു വിധത്തിൽ ഞാൻ ഓഫീസിലെത്തി. ശൗചാലയത്തിൽ കയറി സാക്ഷാ ഇട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ  മാത്രമാണ് ആശ്വാസത്തിൻ്റെ നെടുവീർപ്പുയർന്നത്.
ജോലിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു വിളി കേട്ട് ഞാൻ തലയുയർത്തി. ഞെട്ടിപ്പോയി. അയാൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നു. 

ഞാൻ വേഗം ഉണങ്ങിയ കുടയെടുത്ത് ഭവ്യതയോടെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ നേരെ നീട്ടി.
" ഞാൻ കുടയ്ക്കുവേണ്ടി വന്നതല്ല ".
"പിന്നെ? "
"ഈ ബാങ്കിൽ ഒരു അക്കൗണ്ടു തുടങ്ങാൻ വന്നതാണ് ". 
പെട്ടെന്ന് എൻ്റെ മനസ്സിൽ ആഹ്ളാദം മയൂരനൃത്തമാടി. ജോലിക്കു ചേരുമ്പോൾ എനിക്ക് ടാർഗറ്റ് നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. അതിൻ്റെ പകുതി പോലും  നേടാൻ ഇന്നുവരെ കഴിഞ്ഞില്ല. 

ഞാൻ വേഗം അദ്ദേഹത്തെ എൻ്റെ മുന്നിലുള്ള കസേരയിലേയ്ക്കു ക്ഷണിച്ചു.  അടുത്തിരുന്ന ബാലകൃഷ്ണൻ എന്നെ അസൂയയോടെ നോക്കി. ഞാൻ പല സ്കീമുകളും തന്മയത്വത്തോടെ അവതരിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ എൻ്റെ മിഴികളിലേക്കു നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ ഇരുന്നു.
" ഇതിൽ ഏതു സ്കീമിൽ പണം എത്ര വർഷത്തേക്ക് ഇടാനാണ് അങ്ങ് ആ ഗ്രഹിക്കുന്നത്?പല പ്രാവശ്യം ഞാൻ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചപ്പോഴും അദ്ദേഹം ഒരു വിഡ്ഢിച്ചിരിയോടെ ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ നിരാശ തോന്നി.
പീയൂൺ കൊണ്ടുവന്ന ചായ ഊതി കുടിച്ചു കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. 

"ക്ഷമിക്കണം മാഡം എന്താണ് ആവശ്യപ്പെട്ടത്?"
അപ്പോഴാണ് എനിക്കു മനസ്സിലായത്, പ്രായം എത്ര കൂടിയാലും സ്ത്രീയോടുള്ള പുരുഷൻ്റെ കാമാസക്തിക്കു ഒരു കുറവുമില്ല.  ഞാൻ തലകുനിച്ചിരുന്നു ചിരിച്ചു. 

"മാഡത്തിൻ്റെ പേര്? ഒരു വിഢിച്ചിരിയോടെ അയാൾ മന്ത്രിച്ചു. എനിക്കും ചിരി വന്നു.  മുന്നിലെ ബോർഡിലേക്ക് ഞാൻ വിരൽ ചൂണ്ടി. അയാൾ വായിച്ചു.
"സൂര്യാംശു "
ഓ നല്ല പേര്. അയാൾ ആ ചായ മുഴുവൻ ഒറ്റ വലിക്കു കുടിച്ചു. പിന്നെ ആ ലഹരിയുടെ കുത്തൊഴുക്കിൽ മുങ്ങിപ്പൊങ്ങി ചെക്ക് ബുക്ക് ബാഗിൽ നിന്നെടുത്ത് ഒരു ലീഫിൽ വലിയൊരു തുക എഴുതി ഒപ്പിട്ടു എൻ്റെ കയ്യിൽ തന്നു. 

സത്യത്തിൽ ഞാൻ നടുങ്ങി. ഒറ്റയടിക്ക് എൻ്റെ ടാർഗറ്റിൻ്റെ ഇരട്ടി ഞാൻ നേടിയിരിക്കുന്നു. ദിവസങ്ങളായി അധികാരികളിൽ നിന്നും പലവട്ടം മുന്നറിയിപ്പു കിട്ടിയിരുന്നു. പ്രൊബേഷൻ പൂർത്തിയാക്കാതെ വീണ്ടും ഒരു പെററി ക്ലാർക്കായി തരംതാഴ്ത്തപ്പെടുമോന്നു ഭയന്നു കഴിയുകയായിരുന്നു ഞാൻ.
"ജോർജുകോശിയുടെ നോമിനിയായിട്ട് ഭാര്യയുടെ പേര് വച്ചോട്ടെ? അവർ വീട്ടിലുണ്ടോ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു.
അല്പനേരം ആലോചനയിൽ മുങ്ങി നിവർന്ന് അയാൾ വളരെ സ്വകാര്യമായി മന്ത്രിച്ചു. "സൂര്യാംശുവിൻ്റെ പേര് വെച്ചോളൂ." 

ഞാൻ പരുങ്ങി. 
അയാളെ പിണക്കാൻ പാടില്ല. ദൈവം എനിക്കു തന്ന ബംപർ ലോട്ടറിയാണ്.

 "എന്നാൽ ഇപ്പോൾ തൽക്കാലം ആ കോളം നിറക്കണ്ടാ ". 
ഞാൻ പച്ചക്കൊടി കാട്ടി. 
ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ, മുറ്റത്തു കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഹാരിമോൻ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു. അവൻ്റെ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണമണിത്താലി പള്ളിയിലെ ധൂപക്കുററിപോലെ ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നത് എന്നെ ചിരിപ്പിച്ചു. ഞാൻ അവനെ കോരിയെടുത്ത് പതിവുള്ള ചക്കര ഉമ്മകൾ കോരിച്ചൊരിഞ്ഞു.  
ഞാൻ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറി നൈറ്റി  ധരിച്ചു ഈറൻമുടി വിടർത്തിയിട്ടു.  തുളസ്സിത്തറയിൽ നിന്നു തുളസിപ്പൂക്കളും സുഷമ കോർത്ത മുല്ലപ്പൂമാലയും മുടിയിൽ ചൂടി  കായൽ തീരത്തെ മുല്ലമരച്ചോട്ടിൽ ഞാൻ ഇരുന്നു.
"ഡൈവോഴ്സിൻ്റെ കാര്യമെന്തായി മോളെ?"
  
"വിധി വന്നമ്മേ.  ഞങ്ങൾ പിരിഞ്ഞു ". 
" നന്നായി. ഗുരുവായൂരപ്പാ നീ തന്നെ ശരണം ".

 അമ്മ പ്രാർത്ഥനയിൽ ശിരസ്സു നമിച്ചു. സുഷമ വിഷാദ മൗനം പൂകി.
പിന്നെ  അങ്ങകലെ കായലിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ആഞ്ഞുവീശിയ കായൽക്കറ്റ് എൻ്റെ കേശഭാരത്തെ വാരിപ്പുണർന്നപ്പോൾ അതൊരു നിമിഷം ഒരു ചീനവലയായി വായുവിൽ വിരിഞ്ഞു നിന്നു.
എന്തെല്ലാം സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു. സിനിമാ നടിയാകാനുള്ള  തത്രപ്പാടിൽ സ്വയം മറന്നു. ചെളിക്കുഴികളിൽ പലവട്ടം വീണു കാലിട്ടടിച്ചു കരഞ്ഞു. 
ബി.എ. ആംഗലേയസാഹിത്യത്തിൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്നും റാങ്കോടെ പാസായ താൻ മോഡലിംഗിൽ ചേർന്നു. ആയിടക്കുള്ള സൗന്ദര്യ മത്സരത്തിൽ ഒന്നാം സ്ഥാനം.  സംവിധായകൻ മോഹനൻ്റെ മോഹവലയിൽ വീണു. ഒരുമിച്ചു താമസിച്ചു. ആദ്യത്തെ വർഷം വലിയ പ്രശ്നങ്ങളില്ലാതെ തട്ടിയും മുട്ടിയും മുന്നോട്ടു പോയി.
ഒരു കുഞ്ഞു ജനിച്ചതോടെ ദുരിതങ്ങളുടെ നിലയില്ലാക്കയത്തിൽ പിടഞ്ഞുവീണു.
പടങ്ങളെല്ലാം എട്ടു നിലയിൽപൊട്ടിയപ്പോൾ, ആരും സംവിധാനത്തിനു വിളിക്കാതായപ്പോൾ അയാൾ  വീണ്ടും മദ്യലഹരിയിൽ മുങ്ങി ഒരു മൃഗമായി മാറാൻ തുടങ്ങി. അയാൾക്കു  വേണ്ടത് ഒരു ഭാര്യയെ ആയിരുന്നില്ല,  മറിച്ച് കൂട്ടുകാർക്കും പ്രൊഡ്യൂസർമാർക്കും കാഴ്ച വെക്കാനുള്ള ലൈംഗിക തൊഴിലാളിയെ ആയിരുന്നു എന്ന ഭീകര സത്യം മനസ്സിലാക്കിയതോടെ ഞാൻ അയാളെ വെറുത്തു. ചെറുത്തുനില്പിനൊടുവിൽ  രക്ഷപെട്ടോടി നാട്ടിലെത്തി അമ്മയുടെ മടിയിൽ തല ചായ്ച്ചു.
അവസാനം നല്ലൊരു ജോലി ചൂണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി.  നഗരത്തിലെ ഒരു ന്യൂ ജനറേഷൻ ബാങ്കിൽ.  
" നിൻ്റെ ഫോണല്ലേ അടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്? പോയി എടുക്കൂ " 
അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഓർമ്മകളിൽ നിന്നുണർന്നത് 
" ഞാൻ സേവ്യർ കുട്ടിയാണ്. ഗൾഫിലായിരുന്നു.  അവൻ ക്ലാവു പിടിച്ച ഓർമ്മകൾ തേച്ചുമിനുക്കിയപ്പോൾ ഞാനും ചിലതു ഓർമ്മിച്ചു.

" എൻ്റെ വിവാഹവും, പിന്നെ........ഡൈവോഴ്സും കഴിഞ്ഞു "  ഞാൻ മടിച്ചു മടിച്ചു മനസ്സിൻ്റെ കിളിവാതിൽ പാതി തുറന്നു.

"എല്ലാം ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്. ഇനി എന്താ  പരിപാടി? നമുക്ക് ഒന്നിച്ചാലോ?''  
"ഒന്നും നിശ്ചയിച്ചിട്ടില്ല. ബാങ്കിലെ ജോലി സ്ഥിരമാകട്ടെ. അതിനു ശേഷം ആലോചിക്കാം. ഞാൻ താല്പര്യമില്ലാതെ മൊഴിഞ്ഞു 
 
"ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ് കുടുംബസമേതം താമസം ?" ഞാൻ ചൂണ്ട വെള്ളത്തിൽ തുടിപ്പിച്ചു. അവൻ കൊത്തി.
"സോറി, സൂര്യാ, രണ്ടാമത്തെ കല്യാണവും അലസ്സിപ്പിരിഞ്ഞു. അവൾ ഒട്ടും ശരിയല്ല. മൂന്നു വർഷം  കൂടെ താമസിച്ചു. 
"എന്തായിരുന്നു പിരിയാൻ കാരണം?"  അവൾക്കു കിട്ടുന്ന ശമ്പളത്തിൻ്റെ പകുതി എനിക്ക് തരണമെന്നു പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് പിടിച്ചില്ല. ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ കലഹിച്ചു.   അവൾ  കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കൊണ്ട് ഇറങ്ങിപ്പോയി. അയാൾ തുടർന്നു. "അവൾ പോയതു നന്നായി.ആ കറുത്ത സാധനത്തെ ആർക്കു വേണം?
"ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഏകനാണ്. എനിക്ക് ഒരാളെ കൂടിയേ തീരു." 
സേവ്യർ ചൂണ്ടയെറിഞ്ഞു.
 
"സേവീ, നീ നന്നായി കറുത്തവനല്ലേ? നിനക്കെങ്ങിനെ അവളെ അധിക്ഷേപിക്കാൻ കഴിയും?'' 
"സൂര്യാ ആണുങ്ങൾക്ക് കറുപ്പു് പൗരുഷത്തിൻ്റെ പ്രതീകമാണ്.  പക്ഷെ പെണ്ണിനു അതു പോരായ്മയാണ് "
ഞാൻ ചിരി ചിന്തയിലൊതുക്കി.    ഞായറാഴ്ച ബീച്ചിൽ വെച്ച് കാണാൻ പറ്റുമോ സൂര്യാ?" സേവ്യർ ചൂണ്ട വെള്ളത്തിൽ ഒന്നു കൂടി തുടുപ്പിച്ചു.
"തീരെ താൽപ്പര്യമില്ല " പക്ഷെ അവൻ വിടുന്ന മട്ടില്ല.
"മതി. നന്നായി ആലോചിച്ചു പറഞ്ഞാൽ മതി. ഒ.കെ."
തിങ്കളാഴ്ച പതിവുപോലെ ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു.  മൂന്ന് അച്ചായന്മാരും എന്നെ ചേർന്നു നിന്നു  കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ തള്ളക്കോഴിയുടെ ചിറകിൻ കീഴിൽ പതുങ്ങുന്നതുപോലെ. 
എനിക്കു്  ഇറങ്ങേണ്ട സ്ഥലമായപ്പോൾ അവർ ബെല്ലടിച്ചു യാത്രക്കാരോടു് എനിക്കു വഴിയൊരുക്കാൻ അലറി. ഞാൻ വേഗത്തിൽ ചാടിയിറങ്ങി അരികു പററി നടന്നു.

 പലവട്ടം മോഹൻ വീഡിയോ കാളിൽ വന്നെങ്കിലും ഞാൻ അതെല്ലാം കട്ടാക്കി. ഇപ്പോൾ വാട്ട്സാപ്പിൽ സന്ദേശം അയച്ചിരിക്കുന്നു. "തെറ്റുപറ്റിപ്പോയി. വീണ്ടും ഒന്നാകണം പോലും. മകനേയും നിന്നെയും കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണി പോലെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം" 
ഞാൻ ശബ്ദസന്ദേശം ( Voice Message) അയച്ചു.
" പണ്ടത്തെ പെണ്ണുങ്ങൾ തല്ലുകൊണ്ടു മോങ്ങുന്ന പട്ടിയെപ്പോലെയായിരുന്നു. യജമാനൻ കൈയൊന്നു ഞൊടിച്ചാൽ പട്ടി വീണ്ടും വാലാട്ടി പാദം നക്കും. പക്ഷേ മോഹൻ, ഞാൻ നിൻ്റെ വാലാട്ടിപ്പട്ടിയല്ല, ഗുഡ് നൈറ്റ്.''
ഫോൺ കട്ടു ചെയ്ത് ഞാൻ ബാങ്കിൻ്റെ അകത്തു കസേരയിൽ ഇരുന്നപ്പോഴും കിതപ്പു മാറിയിരുന്നില്ല. 
മൂന്നു മാസം പറന്നകന്നപ്പോൾ കോശിച്ചായൻ പരമേശ്വരൻ ജിയെയും റോയി മാത്യുവിനെയും എനിക്കു പരിചയപ്പെടുത്തി. അവർ  ബാങ്കിൽ പുതിയ അക്കൗണ്ട് തുടങ്ങി. താമസിയാതെ ധാരാളം അക്കൗണ്ടുകൾ ഫിക്സഡ് ഡെപ്പോസിറ്റുകൾ ഒഴുകി വന്നു. എനിക്ക് പ്രമോഷനായി.
ഒരു മനോഹര സായാഹ്നത്തിൽ  ഞാനും അമ്മയും അനിയത്തി സുഷമയുമായി നഗരത്തിൽ ഷോപ്പിംഗിനു പോയി.